“Να σταθώ στα πόδια μου”

Hello you! Μόλις ολοκλήρωσα την εγγραφή μου στο τμήμα Πληροφορικής με εφαρμογές στη βιοϊατρική στη Λαμία(για όσους αναρωτιέστε που πέρασα τελικά).Δυστυχώς ούτε αρχικός μου στόχος,ούτε το παιδικό μου όνειρο.Τι σημαίνει αυτό;Ότι ξαναδίνω πανελλήνιες!

Ναι,ναι,ξέρω,ακούγεται τρελό,και ίσως είναι, αλλά μπροστά στο όνειρο,ένας επιπλέον χρόνος διαβάσματος δεν είναι τίποτα παρά ψίχουλα.

“Μοιάζω με βομβαρδισμένο τοπίο,με στιχάκι που είναι μουντζουρωμένο..”,ο στίχος που ίσως να αντιπροσωπεύει απόλυτα την αντίδρασή μου την ημέρα της ανακοίνωσης των βάσεων.Την αντίδραση κάποιου που είδε την τελευταία του ελπίδα να καίγεται. Τα συναισθήματα ήταν ανάμεικτα.Από τη μία χάρηκα,καθώς πέρασα σε σχολή δεύτερής μου επιλογής,από την άλλη όμως δεν ήταν αυτό που ζητούσα.Αφού δεν πέτυχα την πρώτη μου επιλογή,τη Βιολογία,όλα τα άλλα έμοιαζαν ασήμαντα.

Και κάπου εκεί,καταφθάνουν τα μηνύματα,οι συζητήσεις και τα τηλέφωνα με τα  “Συγχαρητήρια!”,”Εξαιρετική σχολή”,και εσύ να απαντάς με ένα συγκαταβατικό χαμόγελο “Ευχαριστώ,αλλά ξαναδίνω” και όλοι να ρωτούν “Μα γιατί δεν πας;Αντέχεις να ξαναδώσεις;”.

Δεν πάω,γιατί παρόλο που είναι η δεύτερή μου επιλογή,όταν δεν πετυχαίνεις αυτό που θες τόσο πολύ και ξεκάθαρα,τίποτα δεν σου είναι αρκετό.Ναι,μπορώ.Γιατί έχω μάθει να μην τα παρατάω και να τα καταφέρνω. Αντέχω να το ξαναπεράσω όλο αυτό,γιατί κυνηγάω το όνειρό μου,και ξέρω πιο πολύ από τον καθένα τι θέλω.

“Έχω πείσμα και γερό το στομάχι..”. Η ζωή είναι ένα μείγμα από επιτυχίες και αποτυχίες.Αλίμονο αν αφηνόμασταν με την πρώτη αποτυχία.

Η ζωή είναι για αυτούς που έχουν γερό στομάχι, και πάθος. Που έχουν μάθει να παλεύουν. Οχι για αυτούς που θα τα παρατήσουν μόλις κάτι γίνει λίγο πιο δύσκολο από ότι περίμεναν. Η ζωή θέλει πείσμα και πάθος.Και να μην σταματάς ποτέ να διεκδικείς και να κυνηγάς αυτά που σου αξίζουν. “Οτάν κάνεις σχέδια, ο Θεός γελάει.”,λένε και έχουν δίκιο. Η ζωή δεν έρχεται σχεδόν ποτέ όπως τη σχεδιάζεις. Το ζήτημα είναι να παθιαζεσαι και να διεκδικείς συνεχώς αυτά που θες και σου αξίζουν. Και να μην τα παρατας ποτέ. Ακόμα κι όταν όλα πάνε στραβά. Ακόμα κι όταν σε λένε τρελό. Να διεκδικείς μέχρι το τέλος.

Για να κυνηγήσεις αυτό που αγαπάς, το όνειρο, πρέπει να έχεις πείσμα και θέληση. Τίποτα δεν χαρίζεται. Χρειάζεται να βρεις το θάρρος, και ίσως το θράσος, να παλέψεις και να συνεχίσεις. Να ξεπερασεις κάθε εμπόδιο, και να νικήσεις κάθε σου φόβο. Ολα φτιάχνουν και όλα για κάποιο λόγο γίνονται, αλήθεια.

Χρειάζεται να βρεις μία έμπνευση. Είτε αυτή είναι ένα μέρος, ένα τραγούδι, ένα όνειρο, ή ένας άνθρωπος. Είναι σπάνιο ένας άνθρωπος να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για κάποιον άλλο. Να σημαίνει πολλά. Τόσα που να σε κάνουν να χαμογελάς και να προχωράς. Να προσπαθείς για κάτι καλύτερο.

“Την ζωή μου μηδενιζω, πάει να πει πως ξαναρχίζω..”.Ολοι, πιστεύουν ότι οι νέες αρχές γίνονται σε νέα και διαφορετικά από τον τόπο που μεγαλωσαμε, μέρη. Πώς γίνεται όμως να κάνεις ένα νέο ξεκίνημα στο ίδιο μέρος; Κι όμως. Και ίσως αυτές να είναι οι πιο επιτυχημένες νέες αρχές. Γιατί δεν αλλάζει το μέρος, μα εσύ ο ίδιος. Ξεκινάς ή συνεχίζεις να κυνηγάς αυτό που αγαπάς.

“Ολα για κάποιο λόγο γίνονται, Ελένη. Αυτοί που δεν σταματούν να προσπαθούν, έχουν τσαγανο και πετυχαίνουν. Και μου το αποδεικνύεις 3 χρόνια τώρα αυτό.”.  Την αγαπώ.

Για αυτό να προσπαθείτε και να μην τα παρατατε, παρά μόνο όταν πραγματοποιείτε το όνειρο!

Αυτά από εμένα, μέχρι το επόμενο post, να αγαπάτε, να ονειρεύεστε, να χαμογελάτε και να προσέχετε!

xoxo💙

“Αϊντε να σταθώ στα πόδια μου, μετά από τόσα χτυπήματα, έχω ξεχάσει τα βήματα, μα δεν με παίρνει να πω δεν μπορώ, πρέπει να μπω στο χορό…”

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s